รักเธอผิดเวลา

"ฉากเปิด: สายฝนในค่ำคืนที่ไม่มีใครรอ เสียงฝนโปรยกระทบหลังคาเก่า ๆ ข้างนอกหน้าต่าง เขายืนมองออกไปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความว่างเปล่า ในมือถือโทรศัพท์ที่ยังคงโชว์ชื่อของเธอ — ชื่อที่เขาพยายามจะลืมมานับครั้งไม่ถ้วน “ฝนตกอีกแล้ว...” เสียงแผ่วเบาหลุดออกจากริมฝีปาก คำพูดที่เคยธรรมดา กลับกลายเป็นความทรงจำที่เจ็บแปลบ เพราะทุกครั้งที่ฝนตก เธอมักจะพูดเสมอว่า “ฝนแบบนี้น่ากอดจังเลย” แต่คืนนี้ ไม่มีเธออีกแล้ว... ในอีกฟากหนึ่งของเมือง หญิงสาวคนเดิมนั่งอยู่ในรถที่จอดอยู่หน้าบ้าน เขามองไม่เห็นเธอ และเธอก็ไม่กล้าเปิดประตูลงไป เพราะรู้ดีว่า — ความรู้สึกที่อยากกลับไปหาเขา... มัน “สายเกินไปแล้ว” เสียงหัวใจของคนสองคนดังในจังหวะเดียวกัน แต่ “เวลา” กลับไม่ยอมหมุนให้พวกเขาอยู่ในวินาทีเดียวกันอีกเลย"